Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2008

13. ΙΣΗΜΕΡΙΕΣ, ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΑ

Αν η τροχιά της γης ήταν τέλειος κύκλος
και ο άξονας της γη κάθετος στο επίπεδο της τροχιάς
τότε δε θα είχαμε εποχές και η διάρκεια της ημέρας
(και της νύχτας) θα παρέμενε σταθερή για όλο το έτος.

Ο άξονας της γης έχει κλίση ως προς το επίπεδο της τροχιάς και αυτό σημαίνει
ότι για κάποιο παρατηρητή στο βόρειο ημισφαίριο ο ήλιος
το καλοκαίρι το μεσημέρι βρίσκεται πιο ψηλά ενώ το χειμώνα πιο χαμηλά.

Η τροχιά της γης είναι έλλειψη και η γη τρέχει με διαφορετική ταχύτητα σε κάθε θέση της τροχιάς.

Η κλίση του άξονα και το σχήμα της τροχιάς μαζί κάνουν τον ήλιο
το καλοκαίρι να ανατέλλει πιο νωρίς το πρωί και να δύει πιο αργά το βράδυ
και αντίθετα το χειμώνα να ανατέλλει πιο αργά και να δύει νωρίτερα.

Υπάρχουν βέβαια 4 κομβικά σημεία στο ημερολόγιο
(οι αναφορές γίνονται για το βόρειο ημισφαίριο).

Στις 21 Δεκεμβρίου έχουμε το χειμερινό ηλιοστάσιο
δηλαδή τη μικρότερη μέρα (και τη μεγαλύτερη νύχτα!)
η ημέρα αρχίζει να μεγαλώνει και η νύχτα να μικραίνει μέχρι
τις 20 Μαρτίου που εξισώνονται οπότε έχουμε
την εαρινή ισημερία
η μέρα συνεχίζει να μεγαλώνει μέχρι
το θερινό ηλιοστάσιο 20 Ιουνίου
(μεγαλύτερη μέρα, μικρότερη νύχτα)
μετά η ημέρα μικραίνει μέχρι
να ισοφαρίσει τη νύχτα
στην φθινοπωρινή ισημερία 22 Σεπτεμβρίου
και συνεχίζει να μικραίνει μέχρι το χειμερινό ηλιοστάσιο.
εκτυπώστε το διάγραμμα ανατολής-δύσης για όλο το έτος
(ισχύει για την Ελλάδα το 2008)
ή κατεβάστε το anallema.xls




1ος νόμος του Κέπλερ
οι τροχιές των πλανητών είναι ελλείψεις με τον ήλιο στο ένα από τα δύο κέντρα.
2ος νόμος του Κέπλερ
η νοητή γραμμή που ενώνει τον πλανήτη με τον ήλιο διανύει σε ίσους χρόνους ίσα εμβαδά(άρα ο πλανήτης τρέχει γρηγορότερα κοντά στον ήλιο και πιο αργά στην απέναντι μεριά της τροχιάς)

Δεν υπάρχουν σχόλια: