Ο άνθρωπος έχει βασικές ανάγκες (τροφή, καταφύγιο, ένδυση) που ικανοποιούνται με υλικά αγαθά. Έχει ανάγκες κοινωνικές (μόνος του δεν μπορεί να επιβιώσει και δε μπορεί να ικανοποιήσει όλο το φάσμα των αναγκών του). Έχει και άλλες μη υλικές ανάγκες (πνευματικές αναζητήσεις, ανησυχίες, φόβους, την περιέργεια της μάθησης).
Προφανώς ιεραρχεί τις ανάγκες του ανάλογα με το διαθέσιμο χρόνο του και τη διαθεσιμότητα των μέσων για την ικανοποίησή τους.
Ο πρωτόγονος άνθρωπος πρέπει να κατανάλωνε τόσο πολλή ενέργεια στην εξεύρεση τροφής (καρπών ή θηραμάτων) που δεν περίσσευε και πολύς χρόνος για άλλες δραστηριότητες.
Αργότερα έμαθε να
ελέγχει τη φύση καλλιεργώντας τη γη και εκτρέφοντας ζώα. Έφτιαξε εργαλεία και έχτισε σπίτια που παρείχαν περισσότερη ασφάλεια και άνεση από τις σπηλιές (τα παλιότερα ανθρώπινα κτίσματα βρέθηκαν στην Τσεχοσλοβακία, τη Ρωσία και τη Σιβηρία και χρονολογούνται το 30.000 π.Χ.)
Ο νέος τρόπος παραγωγής δημιούργησε
πλεόνασμα προϊόντων, που μπορούσαν να ανταλλαχθούν με άλλα είδη που παρήγαγαν άλλες ομάδες (εμπόριο).
Η
εξειδίκευση στην παραγωγή γέννησε τη βιοτεχνία: ειδικευμένοι παραγωγοί ή τεχνίτες εναρμόνιζαν τις ικανότητές τους ώστε να επιτυγχάνεται
το μέγιστο αποτέλεσμα με τον ελάχιστο κόπο.
Ταυτόχρονα εμφανίζεται και η πολιτική. Οι άνθρωποι
οργανώνονται σε ομάδες (είτε ως οικογένειες, είτε ως συντεχνίες) για να προστατεύσουν τα συμφέροντά τους. Μια ομάδα χρειάζεται
διακυβέρνηση για να πετύχει εσωτερική πειθαρχία και εξωτερική άμυνα και μια κυβέρνηση πρέπει να κερδίσει τη δύναμη να επιβάλλει τη στρατηγική της στα μέλη της ομάδας (υποτίθεται ότι έχει κερδίσει και την αποδοχή της ομάδας με το καλό ή με το άγριο). Για την εσωτερική πειθαρχία ορίζει νόμους που περιγράφουν την επιθυμητή συμπεριφορά και ποινές για την ανεπιθύμητη (αρκετοί πιστεύουν ότι αυτό πραγματώνει την έμφυτη ανθρώπινη αναζήτηση για δικαιοσύνη, στην πράξη το δίκαιο επιβάλλεται από την κυβέρνηση στο βαθμό που η κυβέρνηση διατηρεί την κυριαρχία της).
Τελικά υποτίθεται ότι μια κυβερνώμενη ομάδα
μπορεί να προσφέρει πολύ περισσότερα (ασφάλεια, προστασία, πρόγνωση) στα μέλη της
απ’ ότι ο καθένας χωριστά στον εαυτό του.
